"Een zoen voor meneer De Gier"

Je leest nu een artikel op de blog
"Een zoen voor meneer De Gier"

Een zoen voor meneer De Gier

Ik zag het niet. En terwijl ‘zelfs’ mijn nicht in onze kleine dorpsschool in groep 7 wel slaagde voor haar tafeldiploma, bleef ik maar struikelen. Midden groep 8 is het uiteindelijk met veel hangen en wurgen toch gelukt.

In de brugklas van het voortgezet onderwijs begon het hele circus opnieuw. De leraar die ik toen had, was een echte wiskunde die-hard, die trok me uiteindelijk aan m’n oorlel, geïrriteerd als hij was door mijn ongeïnteresseerde (maar eigenlijk ongemakkelijke),  lacherige houding.

Toen kwam er een ware held op mijn pad. Zijn ruitjesblousen hadden net zo goed het superman logo kunnen hebben, want hij zorgde voor de grote ommekeer. Op de MEAO kreeg ik bedrijfseconomie van Ton de Gier. Ik vergeet zijn naam en zijn gezicht nooit meer. Bij deze grote, aardige, lieve leraar met een wat harde, schorre stem voelde ik me op de een of andere manier veilig. Bij hem was het oké dat ik het niet begreep. Hij hield van kinderen. Ook van de kinderen die het niet direct snapten. Die het zelfs heel lang niet snapten.. Hij bleek vastbesloten om iedereen in die klas te laten snappen hoe de kostprijssommen in elkaar staken. Zelfs iemand, die telkens weer in een soms luid zuchtende groep, dan weer stil protesterende groep de vinger omhoog bleef steken..

De lessen bedrijfseconomie werden uiteindelijk iets om naar uit te kijken. Na eindeloos veel keren uitleggen, met appels en peren, met engelengeduld, begreep ik hoe het zat.. Eureka! Vanaf dat moment waren de proefwerken, zowel het maken als het terugkrijgen ervan, een feestje en haalde ik niet meer lager dan een negen.

Het was belangrijk, want daarna had ik geen problemen meer met de andere rekenvakken. Ook jaren later op het HBO had ik nergens last van. Wellicht was ik gewoon een laatbloeier, maar ik ben overtuigd van de kracht van de leraar!

Het ging natuurlijk om veel meer dan alleen het rekenen. Al zou ik nooit een wiskundige worden, meneer De Gier -ik hoop dat u dit stukje leest en weet dat u nog steeds de hoofdrol speelt in mijn favoriete leraren-verhaal leerde mij vertrouwen in mezelf te hebben en met zijn enorme hart voor het vak wist hij mij en alle andere kinderen enorm te raken en te boosten.

Dat is wellicht de reden dat ik nu zo graag mijn best doe voor mijn werk bij Mindfulonderwijs. Omdat ik ieder kind een Ton de Gier gun. Omdat ik wil dat iedere leraar de ‘Ton de Gier’ in zichzelf (her)vindt en voelt waarom hij/zij ook alweer in de klas wilde staan. Het plezier terug in het onderwijs! Daar gaan we voor.

 
 

Student Login



Wachtwoord vergeten?